Ses Winter Sinne

my trane gee haar geluk, en my geluk maak haar seer.
die vroee oggend wanneer die kombers jou nie wil laat gaan nie.
lang skaduwees wat sluip oor die geroeste grasperk.
uitgedoofde kerse, die gebreekte klavier, en die stilte van die klein oggend ure.
geel wat grys word, die blomme op die graf wat verlep.
die diepste gesprek wat eindig in n simfonie van trane.


© Niel De Waal Meiring