Kaapstad, London, Berlyn, New York

Die volgende is 'n rant wat ek in November 2009 geskryf het.

Ek load al my fotos op Facebook, nee, my tumblr.
Blurry fotos van mense wat make-up doen.
Of fotos van iemand wat iewers in 'n crack addict tipe looking flat op 'n mat vol sigaret brand merke le.
Met 'n kat.
Fok dis lame.

Ek neem my under aged girlfriend af in haar underwear.
Of naked op 'n beach.
I am so fucking bohemian its not even funny.

Ek is net soos my dead idols, maar eintlik glad nie.
Eintlik is ek exactly wat hulle despise het.
Alles wat hulle nooit wou wees nie.

Ek kan nie wag vir my volgende interaction met iemand 'n derde van my ouderdom sodat ek hulle kan manipulate nie.
Ek kannie wag vir die volgende exhibition van die mees pretentious-te “kuns” wat die wereld nog gesien het.
"wow haar stuff is net sooooo amazing, hey!"
Sodat ek iets kan koop om in my sparsely decorated flat kan sit of hang nie.
Dis probably 'n “kunswerk” van 'n “vriend”.

Sy sal kom kuier.
Ek sal vir haar cocaine infused French cuisine maak.
Met groot glase rooiwyn waaroor ek niks weet nie.
(Die wyn was duur dit moet goed wees)
En dan sal ek advantage vat.
Dan sal sy weet.
Dan sal ek uiteindelik daai probleem in my begin uitsorteer.
Daai probleem van vrouens.
Ek sal haar dominate.
Sy sal te jonk en insecure wees om iets te doen oor die feit dat sy ongemaklik voel.
Oor dat ek haar laat voel soos 'n "goedkoop slet".
Sy sal vir haarself vertel sy is besig om kinderagtig te wees.
Sy sal haar Ma se stem in haar kop uitdoof met my diep asem.
Sy sal vergeet wie sy is.
Sy sal my haar fokus maak.
Ek sal dit weet, maar ek sal nie omgee nie.

Ek sal my boyfriend afneem as hy kaal op sy maag le.
Ek sal met sy beste vriend slaap in 'n badkamer met vuil spieels en klein vloer teeltjies.
Terwyl my boyfriend se "band" op stage is.
Ek sal hom uitkak as hy nie verstaan nie.
"Dis net deel van die hele social blah blah go fuck yourself".
Hy sal staan en skree.
Ek sal harder probeer om in te pas.
Ek sal beter act.
Beter act voor my ouers.
Beter act voor die mense wat actually omgee.
Ek sal net aanhou probeer inpas, maar ek sal nooit nie.

Dis waar ons een of ander mens se warped idee van "the oh so amazing golden years" van een of ander period volg op 'n cult like manier.
Dis waar ons eventually sal tuis voel.
Dis waar ons in ons insecurity kan rejoice.

Fokken luister net 'n slag:
Kaapstad, London, Berlyn, New York – was nog nooit dieselfde plek nie.


© Niel De Waal Meiring